|
Hollywood 1953 :
In de filmstudio van de beroemde filmproducent Gregory Steinberg wordt de musicalfilm 'The Blessing of the Moon' opgenomen. Joe Gibson introduceert ons in de filmwereld waar alles mogelijk is ('That's Entertainment'). We zien drie vrouwen: Sarah Steinberg, Maureen Thompson en Caroline Davis. Joe Gibson vertelt wie deze vrouwen zijn en neemt ons mee in een flashback naar waar het allemaal begon.
De auditie - Onder leiding van regisseur Steve McBright en castingdirector Billy Rubin worden er audities afgenomen.In de ruimte ernaast wacht men om auditie te mogen doen of op de uitslag ('Pray'). Tijdens de audities blijkt dat Caroline en de regisseur, Steve McBright, elkaar al kennen. Caroline is niet nieuw in het vak: na de tragische dood van haar man, door een vliegtuigongeluk, leidde ze enkele jaren een teruggetrokken bestaan, maar nu pakt ze haar oude leven als actrice weer op. We zien ook de auditie van Willis Andrews ('What kind of fooI am I?') die halver-wege wordt afgebroken. Na hem is Maggie Jones. Zij is haar bladmuziek vergeten en zingt uiteindelijk behoorlijk vals 'They're pIaying our song'. Wanneer ze vrij snel wordt afgekapt, geeft ze de pianist de schuld. De pianist, Ken Birch, richt zich tot het publiek en al zijn ergernissen komen naar boven in het lied 'I'm sick of playing their song'.
Terwijl de audities door gaan, wordt ondertussen in de wachtruimte behoorlijk gespeculeerd over wat iedereen denkt te bereiken in de toekomst ('There she goes / Fame'). Na de audities wordt iedereen verzocht zijn/haar cv in te leveren ('I hope I get it'). Onder de auditanten bevindt zich ook Sarah Steinberg, de dochter van producent Gregory Steinberg. Haar inmiddels overleden moeder Loraine Langton was eens een beroemd actrice. Sarah wil niets liever dan hetzelfde bereiken. Omdat vader Steinberg een carrière als filmactrice voor zijn dochter nooit zou accepteren, auditeert Sarah noodgedwongen vermomd onder de schuilnaam Peggy Smith. Haar auditie blijkt zeer succesvol. Ze krijgt een van de hoofdrollen. Na de einduitslag van de auditie komt Andy StrassIer binnen. Hij komt te laat en beseft dat het hij geen kans meer maakt ('I wanna make magic').
Op de filmset - De set wordt gereed gemaakt voor een opname ('Give me that spotlight'). Deze opname wordt verstoord als filmdiva Phyllis Han binnenkomt met haar manager. Ze eist een onderhoud met de producent. Mc Bright neemt haar mee naar het kantoor van Steinberg ('One'). Tijdens 'One' vangen we flarden op van het gesprek dat zich in het kantoor afspeelt. Phyllis is aangenomen voor de hoofdrol van nachtclubzangeres in de 'The Blessing of the Moon', maar heeft behoorlijk wat eisen. Wanneer onenigheden tussen Steinberg en Phyllis Hart onoverkoombaar blijken te zijn, omstaat er een weddenschap. Manager Spencer King wijst Maureen Thompson, een jonge verlegen actrice met een klein figurantenrolletje, aan als vervangster. McBright zal van haar een ster moeten maken. Phyllis Hart houdt de schijn op en verlaat boos de studio's. Eenmaal alleen zingt ze 'I am what l am'.
Weer terug op de set is men gereed voor opname. Zal Maureen de kans van haar leven waarmaken? ('Let me entertain You'). Hoewel regisseur McBright op de filmset de touwtjes strak in handen heeft, kan hij moeilijk weerstand bieden aan de gevoelens die hij al jaren in stilte voor Caroline Davis koestert. Maar wat voelt zij ondertussen voor hem?
In het café - De acteurs praten nog wat na. Aan het einde van 'Every movie's a circus' zien we Sarah met acteur David Chaves. Kan ze de dubbelrol die ze speelt om haar vader, de filmproducent, te misleiden ten koste van alles en tegen iedereen volhouden? Ze zijn hevig verliefd, maar Sarah beseft dat het dus niet Sarah, maar Peggy is waar David voor gevallen is. Hoe moet ze hem dit vertellen? ('Rejection').
Steve's slaapkamer - Steve slaapt en Caroline kleedt zich aan. Ze lijkt spijt te hebben van wat er is gebeurd. Tijdens 'One night only' gaan we terug naar het café waar 'The Dreamettes' hun optreden zijn begonnen.
Op de filmset - De volgende morgen. Men heeft Caroline en Steve samen zien vertrekken en dit vraagt om roddels ('Dirty Laundry'). Wanneer de opnames zijn begonnen, blijkt dat Caroline moeite heeft zich een houding te geven. Het komt tot een uitbarsting en Caroline vertrekt. Steve besluit een scène zonder haar op te nemen. Helaas is een van de acteurs die hij nodig heeft ziek. Andy Strassler, die toevallig bloemen komt bezorgen, krijgt zijn kans en komt zo alsnog in "The Blessing of the Moon' terecht. Tijdens de voorbereidingen voor deze scène trekt McBright zich even terug ('Where's the girl?'). Na de opnames van Big Spender gaan ze verder volgens schema ('Turn back o man').
Buiten / kantoor Steinberg - Op weg naar huis besluit Sarah haar vriend David over haar ware identiteit te vertellen. Zijn gevoelens voor haar veranderen daardoor niet en hij haalt Sarah over het ook aan haar vader te bekennen. Dit loopt echter uit op een ruzie. Sarah vlucht naar buiten en Steinberg blijft alleen in zijn kantoor achter ('When I first saw you'). Hij kan en wil niet begrijpen dat zijn dochter actrice wil worden en belt Steve McBright dat 'Peggy Smith' eruit ligt. David treft een diepbedroefde Sarah aan ('Rejection - reprise').
Slaapkamer Caroline - Caroline heeft zich, nadat ze van de set is weggelopen, teruggetrokken om haar gevoelens op een rijtje te kunnen zetten. Ze neemt met 'Say goodbye' voorgoed afscheid van haar overleden man om zo verder te kunnen met Steve. Filmstudio - Steinberg bekijkt een filmscène van zijn dochter ('Jackie's last dance'). Zijn overleden vrouw Loraine verschijnt met de boodschap om Sarah te nemen zoals ze is en haar de kans te geven om te doen wat ze wil ('Can You find it in Your heart?'). Steinberg komt terug op zijn besluit.
De volgende dag op de set - Men is bezig met de opnames van het shownummer 'Anything goes'. Met dit lied bewijst Maureen dat ze werkelijk een ster is. Tussen de opnames door komt Caroline de studio binnen en verzoent zich met Steve ('Hearts have their reasons'). De slotscène van de film wordt opgenomen ('Poor child') en we zijn weer op het punt waar de show begon. 'The Blessing of the Moon' wordt een groot succes en Sarah, Maureen en Caroline besluiten met 'Look at me'.
![]() De liedjes komen uit de musicals :
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
|
Theatervoorstellingen waarin muziek een grote rol speelt. Theater is een kunstvorm waarin live op een podium, ten overstaan van publiek, toneelspelers een verhaal brengen, met een combinatie van dia- en monologen, zang, dans, muziek en non-verbale, lichamelijke uitdrukking. Afhankelijk van welke van deze elementen de overhand hebben, onderscheidt men diverse vormen van theater. Als het verhaal enkel uitgebeeld wordt met dans, spreekt men van ballet. Wordt enkel non-verbale communicatie gebruikt, spreekt men van mime. Opera en operette zijn een vorm waarin muziek de overhand heeft en de spelers hun woorden op kenmerkende, tot de klassieke muziek behorende wijze zingen; daarbij ondersteund door een klassiek orkest. Muziektheater zit hier dicht tegenaan. Bij musical brengt men de vertelling zingende, maar nu op een manier die tot de popmuziek gerekend kan; en ondersteund wordt door live vertolkte popmuziek. Dans en gesproken woord spelen er ook een rol bij.
|
|
Opera is een vorm van muziektheater, (taalkundig het meervoud van opus) waarbij een overwegend gezongen toneelstuk, in dichtmaten met orkestbegeleiding, wordt uitgebeeld. Opera's behandelen in tegenstelling tot operette en musical vaak tragische tot zeer tragische thema's, soms voor een modern publiek op het lachwekkende af. Er bestaan echter ook komische opera's. In een opera wordt meestal alle tekst op muziek gezet. Er bestaan echter ook komische opera's (Mozart, Rossini). In een opera wordt meestal, maar niet altijd (die Zauberflöte) alle tekst op muziek gezet. Bij opera worden de liederen aria's genoemd en in musicals songs). Tussen de aria's in wordt er recitatief gebruikt. In de andere vormen wordt de tekst tussen de liedjes op normale toon gesproken (in de oorspronkelijke versie van Carmen bijvoorbeeld).
|
|
De operette is een luchtiger, soms satirische versie van de opera, waarbij de teksten tussen de zangnummers gesproken werden. De melodieën in de operette liggen wat gemakkelijker in het gehoor. Een operette (letterlijk 'kleine opera') is een meestal vrolijke vorm van amateur muziektheater waarbij een verhaal gezongen en met instrumentale begeleiding wordt uitgebeeld. In de romantische opera bereikt het bel-canto (‘mooi’ zingen met beheersing van timbre en ademhaling) met versieringen vooral in de hoge registers van de stem) haar hoogtepunt. Ze is ontstaan in de 19e eeuw en was een vorm van satire, waarbij de heersende macht en moraal op de hak werd genomen. Adel en machthebbers bleken over net zo veel zwakheden en opportunisme te beschikken als het gewone volk, misschien nog wel meer, zo was de boodschap.
|
|
Een modern, veelal Engelstalig (musical comedy) en doorgaans met het muzikale karakter van popmuziek.
Het is een doorlopend theaterstuk waarin toneelspel, zang, muziek en dans worden gecombineerd. De eerste musicals werden aan het einde van de negentiende eeuw in New York geproduceerd. Het genre kwam voort uit de vaudeville- en revue-traditie, met als belangrijkste verschil dat musicals een doorlopend verhaal kenden. Daarmee was de musical eveneens verwant aan opera en operette. De scheidslijn tussen musical en operette is niet eenduidig. Velen beschouwen het grootschaligere Show Boat (1927) als de eerste echte musical. Ook over de vraag of Porgy and Bess nu een musical of een opera is, is niet iedereen het eens. Kennelijk roept het woord musical vooral associaties op met begin-twintigste-eeuwse groteske Amerikaanse showmuziek. Bij musical-achtige producties die afstand van die geijkte traditie nemen, duiken in Amerika al snel termen als rock opera, revue of cabaret op.
|
Musicalgezelschap OTIS Leiden Give me that Spotlight op subdomein Muziektheater in Nederland
upload 28 juli 2006
Dit is een FAYA-WEBDESIGN TANSTAAFL website. Zie de voor deze site geldende © Copyright, Commitment, Disclaimer, Vrijwaring, Abuse en Netiquette regels. Door een Faya-WebDesign site te bekijken en/of de daarop geboden informatie te gebruiken verklaart u zich akkoord met deze regels.
Voorschoten, 22 maart 2006, Donald van Doesburg Oosterbaan / FAYA-WEBDESIGN / Donald@Faya-WebDesign.nl
Musicalgezelschap OTIS Leiden Give me that Spotlight
|