.
Gelderlander - 17 mei 2004 door Cees Hilberdink
.
Zingen als een operazanger of een musicalster. En dan na je optreden nog een paar gouden tips op de koop toe krijgen. Dat overkwam de acht finalisten van de zangwedstrijd Klassieke Idols van Gelderland.
Arnhem. Twee uur voor het begin van het Eurovisie Songfestival in Instanbul sprongen Manuela Fraikin en Marieke van Middelkoop dol enthousiast van hun stoel. Allebei werden ze in het Arnhemse Olympus College uitgeroepen tot Klassieke Idols 2004. Marieke verdiende die plek met een ontroerende vertolking van Tell me on a Sunday uit de musical Phantom of the Opera van Andrew Lloyd Webber.
Met veel gevoel voor intonatie en frasering. En met een interpretatie die 'voldoende ruimte voor haar toehoorders bood om er ook nog een eigen invulling aan te kunnen geven, zoals choreografe en jurylid Aga de Wit dat omschreef. Manuela Fraikin was met de aria L'ho perduto uit Le Nozze di Figaro van Wolfgang Amadeus Mozart helemaal op de klassieke toer gegaan. De geboren actrice verhaalde met veel vocale expressiviteit over de naald die aan een liefdesbriefje had gezeten maar op de een of andere manier was kwijtgeraakt. "Je bent een echt podium dier. Als jij het toneel lief hebt, zal het toneel jou liefhebben", profeteerde Aernout Pleket, jurylid en presentator van Omroep Gelderland. Volgens de statistieken vinden nog maar zo weinig jonge mensen opera, operette of musical leuk dat deze 'klassieke' genres over twintig jaar zijn uitgestorven. "Stel je voor, dan weet niemand meer wie Mozart of Bernstein was. Dat nooit"moet iemand bij het Gelders Opera- en Operette Gezelschap geroepen.
Daar moest iets aan worden gedaan. Bovendien staat het GOOG aan de vooravond van het vijftigjarig bestaan. En hoe kan je dat beter vieren dan met het besteden van extra aandacht aan datgene waarvoor je bent opgericht: het zingen van opera of musical. Zo werd Klassieke Idols geboren, het idee om een talentenjacht te openen op jongeren van 16 tot 25 jaar. Prima idee, want na een eerdere voorronde traden zaterdagavond acht zeer getalenteerde finalisten in het strijdperk. Met dien verstande dat niet zoals bij het andere Idols, na elk optreden zou worden gekat, afgekamd of afgebrand.
"De formule is niet alleen bedoeld om kwaliteit te ontdekken. Maar ook om die verder te stimuleren. Daarbij letten we op muzikaliteit, beweging en hoe iemand in de paar minuten, die een gemiddelde opera aria of musicalsong duurt, een verhaal weet te vertellen", lichtte Martin Hermens, kunstredacteur van De Gelderlander en jurylid, de werkwijze van de jury toe. Zo werd Evalia Zilverschoon, tweede prijswinnares en begiftigd met een betoverende mezzo, overladen met complimenten voor haar vertolking van Che faro senza Euridice van Gluck.
En kreeg de elegante Lisanne Alink te horen van Hans Lamers, GOOG-dirigent en jurylid, dat haar stem 'er gewoon is". Wees gelijk aanwezig, dank pak je de zaal in, was het jury-advies aan de winnares van de derde prijs. Idolatrie is zo oud als de weg naar Rome. Ouder zelfs. De recente spektakelfilm over de val van Troje herinnert ons daar ongewild aan. Want de eeuwenoude idolen uit de Ilias van Homeros, Hector, Achilles en Ajax, kennen we nog hoofdzakelijk als hondennaam, een lastige sportblessure en als voetbalclub of schoonmaakmiddel.
Dit bewijst eens temeer dat schoonheid blijvend moet worden gekoesterd. De provincie Gelderland, als sponsor van deze klassieke Idols, zou er goed aan doen van deze eenmalige gebeurtenis een structureel kwartaalevenement te maken.
Alleen op die manier kunnen Gelderse talenten, onder de hoede van GOOG, zich verder ontwikkelen en doorstromen naar de Gelderse Muziekzomer en verder de wereld over.
|
.