Muziektheater in Nederland
  Eine Nacht In Venedig .
|
Eindhovense Operette Gezelschap
ZONNIG BRABANT
2004 : Eine Nacht In Venedig
.
          Inhoud "Eine Nacht in Venedig "
Elk jaar met carnaval komt de hertog van Urbino naar Venetië. Hij organiseert grote feesten en geeft veel geld uit tot grote vreugde van het stadsbestuur. Minder gelukkig zijn zij met zijn behoefte aan vrouwelijk schoon. Hij laat geen kans onbenut om de mooiste vrouwen te versieren en let daarbij niet op rang of stand. Dit geeft met name de senatoren elk jaar weer kopzorgen. Het laatste jaar heeft hij een oogje laten vallen op Barbara, de vrouw van senator Delaqua en dit jaar moet het er van komen. Hij geeft daarom opdracht aan zijn kapper Caramello om er voor te zorgen dat hij Barbara krijgt tijdens het komende carnaval. De senatoren zien het komende carnaval met angst en beven tegemoet. Zij besluiten hun vrouwen buiten het bereik van de hertog te brengen. Als de hertog echter de aanwezigheid van de dames verlangt tijdens het carnaval, als de heren senatoren tenminste kans willen maken op de post van rentmeester, gaan zij door de knieën. Als Caramello met een gondel denkt Barbara naar het paleis van de hertog te brengen komt hij er tot zijn schrik achter dat er een verwisseling heeft plaatsgevonden. In plaats van Barbara zit zijn eigen vriendin Annina, het vissersmeisje, in de gondel. Barbara wilde niet naar Murano maar de hertog beter leren kennen en tegen een geringe vergoeding heeft Annina haar plaats ingenomen. Caramello is ten einde raad en probeert op alle mogelijke manieren Annina uit de armen van de hertog te houden. De hertog zet Caramello gewoon op straat. Annina speelt de rol van Barbara met veel gemak en aangezien de hertog Barbara tijdens het vorige carnaval alleen maar met haar masker op heeft gezien ontdekt hij het bedrog niet. Als Barbara in het paleis verschijnt is zij stom verbaasd over de aanwezigheid van Annina. De dames laten het aan de hertog over om de echte Barbara te kiezen. Maar de hertog krijgt geen rust. Senator Delaqua komt het keukenmeisje Ciboletta voorstellen in de rol van zijn vrouw Barbara in de hoop dat hij rentmeester wordt van de hertog. Ciboletta kiest er echter voor om voor Pappacoda de rol van lijfkok te vragen. De hertog is zo blij met al zijn Barbara' s dat hij Ciboletta en Annina uitnodigt om met hem te dineren. Caramello en Pappacoda bedienen tegen de zin van de hertog bij het diner. Beide zijn woedend op hun geliefden omdat ze bij de hertog zijn. Delaqua verstoort het diner en beschuldigt de hertog van de ontvoering van de echte Barbara.
De hertog stuurt daarop Caramello en Pappacoda er op uit om Barbara op te halen uit Murano. Haar snelle terugkomst verklaart zij door uit te leggen dat zij in de verkeerde gondel is gestapt en daarna ontvoert. Caramello en Pappacoda zouden haar uit deze vervelende situatie hebben gered. Delaqua is blij met zijn teruggevonden Barbara en verontschuldigt zich bij de hertog. Pappacoda verzoent zich met Ciboletta nadat deze hem heeft uitgelegd dat hij lijfkok wordt van de hertog. De hertog maakt Caramello en Annina tot zijn rentmeesters zodat ook die weer een gelukkig paar vormen. En de hertog dan? Ja, die vist voorlopig achter het net. Hoewel, met deze twee paren in zijn nabijheid kan er het volgende carnaval weer van alles gebeuren.
Eindhovens Dagblad : Feestelijke Operette
door Lucas Nuchelmans (Uit het Eindhovens Dagblad van 28 okt. 2004)
Zonnig Brabant viert dit weekend het vijftigjarig bestaan. Het Eindhovense operettegezelschap geeft twee uitvoeringen van 'Eine Nacht in Venedig' van Johann Strauss jr. Voor deze jubileumvoorstellingen is het gezelschap versterkt met enkele regionale solisten. Het Kempisch Orkest uit Eersel begeleidt Zonnig Brabant.
Dat ontstond in 1954 uit het Geldrops gezelschap 'De Zonnekanters'. De eerste veertig jaar trad deze club op met libretto's uit bekende operettes. Die libretto's waren vaak door de leden van nieuwe teksten voorzien en aan elkaar gesmeed tot 'eigen operettes', begeleid door een eigen orkest. Hoogtepunten uit die jaren waren de uitvoeringen van de zo ontstane 'operettes' 'De vrolijke Brabander' en 'Rozen van Shanghai' die beiden meer dan honderd keer volle zalen trokken.
In 1994 werd ter gelegenheid van het veertigjarige bestaan voor het eerst een bestaande operette in zijn geheel uitgevoerd, 'Im Weissen Róssl' van R. Benatzky. Gestimuleerd door het succes volgden in de jaren erna de operettes 'Der Vögelhändler' van C. Zeller, 'Der Zigeunerbaron' van J. Straus jr, 'Die schöne Helena' van J. Offenbach en 'Boccaccio' van F. von Suppé. In 2002 werd de komische operette 'Trial by jury' van Gilbert en Sullivan uitgevoerd ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van het Kempisch Orkest.
De keus om 'Eine nacht in Venedig' ter gelegenheid van het gouden jubileum uit te voeren, is volgens voorzitter Philip van Dok van Zonnig Brabant een logische vanwege het feestelijke karakter van de operette. "Het is een feestelijk verhaal dat zich afspeelt tijdens het carnaval in Venetië. Het verhaal heeft alles in zich wat een goede operette moet hebben: pakkende en mooie melodieën, een komisch verhaal met allerlei verwikkelingen en prachtige kostuums en decors."
Voorstellingen "Eine Nacht in Venedig" een waar vocaal festijn!
De Eindhovense operettevereniging 'Zonnig Brabant' heeft met de productie van deze operette van Johann Strauss jr. het bestaansrecht van dit genre muziektheater weer eens benadrukt. Vanaf de ouverture tot en met de daverende finale werd het publiek getrakteerd op een groot feest, dit mede dankzij de regie van Marianne Leijtens en het Kempisch Orkest onder de bezielende leiding van Rien Snoeren.
Voor alle duidelijkheid: zo'n vereniging is in feite een amateurkoor, mensen die voor hun plezier zingen en acteren, met daaromheen een stel enthousiastelingen die de organisatie van zo'n enorm spektakel op zich nemen. Dat deze vereniging al vijftig jaar ervaring met zich meedraagt was dan ook tot in de kleinste details te zien en te horen. Petje af voor de organisatie.
Het koor nu: naast zingen moet zo'n koor kunnen dansen, acteren en figureren, dit koor mag trots zijn dat zij deze moeilijke combinatie van acteren en zingen met zoveel verve bracht. Opvallend was de goede klank en de zuiverheid, zelfs de meerstemmigheid bleef op de meeste plaatsen overeind. Mannen zijn bij de meeste koren in de minderheid, maar dankzij een verbeterde dictie en het ongetwijfeld vele harde werk zorgde ze voor de nodige gelaagdheid binnen het koor.
Dit goede tegenwicht van bassen en tenoren in de meerstemmigheid zorgde er dan ook voor dat de vele mooie stemmen van sopranen en alten nog beter voor de dag kwamen.
Naast de vele overtuigende momenten vooral in de finales van de eerste en tweede akte, die zelfs vocaal gezien explosief waren, blijft er denk ik voor de koordirigent van Zonnig Brabant genoeg werk te verrichten. Sommige inzetten bijvoorbeeld waren wat onzeker en op die plaatsen viel de meerstemmigheid weg, ook de uitspraak en daarmee de klinkervorming zijn nog niet ideaal, maar er mag ook wat te wensen voor de dirigent en de getalenteerde repetitor overblijven. Hoe getalenteerd bleek wel toen ze in deze productie de piano inruilde voor een harp.
Naast een goede regie, een goed koor en orkest zijn goede solisten van wezenlijk belang voor het slagen van een productie. Theo van den Hoven zette de toon met zijn meesterlijke vertolking van Pappacoda. Hij bezit een heerlijke warme bariton, nam vocale hindernissen met veel gemak en is een overtuigend acteur.
Over Irma Klijn die de rol van Anniná zong valt veel te zeggen, bijvoorbeeld dat haar sopraan net zo mooi, gracieus en ondeugend is als haar verschijning. Verbluffend is het schijnbaar gemak waarmee zij zingt. Kortom zij heeft alles in huis om deze rol overtuigend neer te zetten. Ontwapenend was de creatie van Miranda van Dalen. Als Ciboletta combineert ze een wanne gloedvolle sopraan met een grote persoonlijkheid op het toneel. Ook haar vocale grenzen lijken ongelimiteerd.
Spil in de verhaallijn van "Eine Nacht in Venedig" is echter de figuur van Caramello en dat was ook zo in deze productie. Berry Reijnen is een begenadigd man, een theaterdier, hij speelde en zong Caramello niet alleen, hij wás Caramello. De rol van de hertog van Urbino is muzikaal gezien misschien wel de uitdagenste rol met werkelijk prachtige aria's. Johann Strauss heeft met het schrijven van deze rol duidelijk, de in de 1ge eeuw populaire, Italiaanse tenor di grazia in gedachte gehad. Deze tenor di grazia is een tenorstem met een smeltende kern die open hoge noten combineert met dynamisch verfIjnde klanken. Nick Jonk heeft deze kwaliteiten in huis en we werden dan ook vanaf het moment van zijn opkomst geboeid door deze charmante hertog. Als de wonderschone Barbara was Esther van den Bergh een prachtige verschijning met een aanverwant prachtig stemgeluid. De rol van de oudere wat bazige senatorvrouw leek Bets Snel op het lijf geschreven, zij speelde en zong samen met de andere senatorvrouwen een kostelijke scène die behoorde tot een van de hoogtepunten van de avond. Alle kleine rollen waren verder uitstekend bezet. Een speciale vermelding verdient Remco Grimm. Als de Senator Delaqua, de belangrijkste spreekrol, zet hij een geloofWaardig ietwat irritante man neer. Een van zijn scènes met zijn vrouw Barbara was zo goed gespeeld, dat hij het publiek de kriebels gaf. Kortom het was een heerlijke avond vol met grappen, grollen en muzikaal genot.
Ik persoonlijk zie uit naar de volgende productie van 'Zonnig Brabant' en hoop daar weer bij aanwezig te zijn!
Stephan v.d. Wijgert
|
